Door: Joke Manenschijn

Vorige keer zijn we geŽindigd met de thuiskomst van de poes na haar amoureuze uitstapje, het directe gevolg hiervan is het werk, dat volgt voor de eigenaar. De eerste paar weken beperkt dit zich tot het in de gaten houden van de poes en het denken: "Ben je wel, of ben je niet". Sommige poezen eten tijdens de krolsheid niets en moeten dus na hun uitstapje even "bunkeren". Daarna zullen ze zeker een paar dagen erg slaperig zijn van alle doorstane emoties. Dit alles betekent nog niet, dat ze zwanger is. Pas als ze na enkele dagen ook nog regelmatig misselijk is, begint het er een beetje op te lijken. En wanneer de poes ongeveer 3 weken na de dekking bovendien roze en iets vergrote tepels heeft, is de kans zeer groot, dat er over enige weken kittens te verwachten zijn. Bovenstaande kan natuurlijk ook gebeuren met een poes die schijnzwanger is, maar in de praktijk gebeurt dat niet zo erg vaak. In ieder geval is dit het tijdstip dat de dekking gemeld moet worden bij de adjunctsecretaris van het Stamboek om straks stambomen bij de kittens te krijgen. Dit moet gebeuren middels een dekbewijs dat binnen 4 weken na de dekking, door de adjunctsecretaris ontvangen moet zijn. Wanneer de poes bij de kater is geweest en u bent er niet zeker van of de dekking gelukt is, in geval van twijfel toch maar een dekbewijs insturen!

Voordat we aan de rest van het verhaal beginnen, even het punt "VLOOIEN". Het is beter tijdens de zwangerschap geen vlooienbestrijdingsmiddelen te gebruiken, deze zouden via de bloedbaan het ongeboren kitten kunnen schaden. Hiermee bedoel ik natuurlijk niet de "ouderwetse" methode van het gebruiken van een vlooienkam, en de "apenbehandeling". Alleen zou ik in het laatste geval, de beweging die de aap van de vacht naar zijn mond maakt, achterwege laten. Ook bij jonge kittens kun je beter geen bestrijdingsmiddelen gebruiken. Toch moeten ze wel vlovrij zijn, want te veel vlooien kunnen bij een jong dier bloedarmoede veroorzaken. Bovendien zijn vlooien de tussengastheer van de lintworm.

Tijdens de zwangerschap kan het gedrag van de poes iets veranderen, vaak worden zwangere poezen erg aanhankelijk voor de baas, maar soms wat brommerig tegen hun soortgenoten.

Voeding
Wat betreft de voeding is bijna iedere zwangerschap in drie periodes te verdelen. De eerste drie weken zal de poes normaal tot weinig eten, hetgeen misschien inderdaad veroorzaakt wordt door misselijkheid. Vanaf de vierde week zal ze een verhoogde eetlust tonen; de hoeveelheid wordt gedeeltelijk bepaald door het aantal kittens dat ze draagt. In de laatste twee weken zal ze slechts iets meer dan normaal eten. De oorzaak hiervan kan liggen in het feit, dat er door het groeien van de kleintjes niet veel ruimte voor haar maag overblijft. Hier moet je als fokker rekening mee houden en er voor zorgen dat ze regelmatig kleine hoeveelheden voedsel van goede kwaliteit binnenkrijgt. Poezen die niet zo veel kittens dragen, vertonen soms weinig veranderd eetgedrag.

Indien de poes gewend is om normaal uitsluitend blikvoeding te eten, is het wel nodig voor enige aanvulling te zorgen. Blikvoeding heeft een hoog vochtgehalte en als de poes hoogzwanger is, zou doordat er minder plaats voor haar maag overblijft deze de hoeveelheid voedingsstoffen die ze nodig heeft, niet kunnen bevatten. Als ze naast blikvoeding ook "droogvoer" wil eten, kan hiermee het eventuele tekort opgevangen worden. Wil de poes in geen geval brokjes eten, dan kun je haar bijvoorbeeld wat boter geven voor extra calorieŽn. Een andere mogelijkheid is het bijvoeren met een vitaminepasta, ook wel astronautenvoeding genoemd. Dit is zeer bekend bij fokkers en alleen verkrijgbaar bij de dierenarts. Een poes hoeft hiervan maar weinig te eten en krijgt toch een grote hoeveelheid voedingsstoffen, inclusief vitamines binnen. Als de poes normaal altijd brokjes eet, kun je haar doseringen gewoon naar behoefte verhogen. Volgens deskundigen is droogvoer in deze periode ťťn van de veiligste methodes van voeren.

Als de poes gewend is iedere dag vers eten te krijgen, mag men zeker, naast het verhogen van haar hoeveelheid voedsel, niet vergeten hieraan wat extra kalk (voor botaanmaak kittens), vitamines, mineralen en aminozuren toe te voegen. Let wel altijd goed op de juiste doseringen, want in sommige gevallen kan te veel zeker zo veel schade veroorzaken als te weinig. Denk hierbij bijvoorbeeld maar aan te veel vitamine A, D of E, dit zijn de zogenoemde in olie oplosbare vitamines en zij worden in het lichaam opgeslagen; dit in tegenstelling tot de vitamines B en C, die in water oplosbaar zijn en bij overdosering op normale wijze het lichaam verlaten.

Zwangerschap
Als de poes tijdens haar zwangerschap grote hoeveelheden gekookte kuikens (rauwe kuikens kunnen o.a. paratyfus opleveren) verorbert, die veel kalk bevatten, hoef je natuurlijk geen grote hoeveelheden kalk bij te geven. En als extra kun je natuurlijk naast het geven van verse voeding in het laatste gedeelte van de zwangerschap vitaminepasta bijvoeren.
Ga tijdens de zwangerschap de poes niet betuttelen,want ze is niet ziek en heeft ook in deze periode behoefte aan beweging en dat is prima voor haar spieren. En deze heeft ze ook nodig tijdens de bevalling. Meestal weet de poes heel goed wat ze kan. Een van mijn eigen poezen hing met haar dikke buik ťťn dag voor haar bevalling nog halverwege de gordijnen en de kleintjes hebben er absoluut geen schade van ondervonden. Ze waren alleen zelf ook zeer actief en liepen, toen ze 3 weken oud waren, al dapper door de kamer te stappen. Nogmaals alles wat de poes zelf doet zal geen problemen opleveren. Het is echter beslist niet goed voor haar, als ze in deze periode door kleine kinderen door het huis wordt gesleept. Dit kun je echt beter vermijden.

Mochten zich tijdens de dracht problemen (zoals vroegtijdig vloeien, diarree, obstipatie enz.) voordoen, neem dan contact op met de dierenarts. Vertel hem wel - indien dit nog niet zichtbaar is - dat de poes zwanger is, zodat hij hiermee met het voorschrijven van medicijnen rekening kan houden. Geef in geen geval zonder overleg met hem een middel, dat voor de zwangerschap bij dezelfde klachten gebruikt is.

De gemiddelde zwangerschapsduur bedraagt 65 dagen, maar het is heel goed mogelijk, dat een poes al op de 61e dag vindt dat het welletjes is geweest. Zo zijn er ook poezen, die vinden dat het grut veilig ligt, en dus wachten zij met bevallen tot de 69e dag. Deze draagtijd kan ook ras- of familiegebonden zijn en daarom is het prettig te weten hoe lang de moeder van je eigen poes bij een normale zwangerschap gedragen heeft. De meeste fokkers beginnen de poes al vanaf de 61e dag of 62e dag goed in de gaten te houden. Als de poes gewend is 's nachts mee te gaan naar de slaapkamer, kun je - als je erg vast slaapt - een paar maal de wekker zetten en vanuit je bed controleren of alles pluis is. Wil ze dit niet en heeft ze voorkeur voor een andere plaats in huis, dan kun je natuurlijk ook de laatste nachten bij haar gaan slapen.

Tijdens de zwangerschap heb je de tijd om te zorgen voor een kraammand en box voor als de kleintjes ongeveer 3 weken zijn. Dit zijn echt dingen, die je nodig hebt. Poes moet ergens kunnen bevallen en stofzuigen met kittens van 3 weken om je benen is een ramp. Als kraammand kan erg veel dienen, variŽrend van kartonnen doos (gťťn fruitdozen, deze kunnen nog gifstoffen bevatten) tot een met vloerbedekking beklede houten of plastic mand. De afmetingen moeten zo zijn, dat de poes bewegingsvrijheid heeft en de ingang zo laag, dat ze niet gedwongen wordt te springen, maar hoog genoeg om de kleintjes te beletten eruit te kruipen. Als kittenbox wordt wel een oude kinderbox, bekleed met gaas of plastic gebruikt, of er wordt een box gemaakt met een houten geraamte met daarom heen gaas of plexiglas. Als je gaas gebruikt, bestaat de kans dat de kleintjes omhoog klimmen, dus moet er dan ook een deksel op. Plexiglas heeft het voordeel dat de box tochtvrij is en als de hoogte ongeveer 80 cm bedraagt, kunnen de kittens er pas zelf uitspringen als ze oud genoeg zijn om veilig over de vloer te lopen. Een andere mogelijkheid is een grote televisiedoos. Het nadeel hiervan is echter, dat de kittens altijd omhoog moeten kijken om iets te kunnen zien. De ontvangen tekening van een in mijn ogen superkraammand en box, ontworpen door P. Renz, is hierbij afgebeeld.

Voordat de poes gaat bevallen, is het nodig klaar te leggen:

Schaartje
Dit kun je desinfecteren met 70% of 80% alcohol. Een andere mogelijkheid is het schaartje (zonder kunststof) te verpakken in aluminiumfolie en het in de oven te steriliseren (1 uur op 180į C). Na het afkoelen is het schaartje steriel zolang het verpakt blijft.
Vaseline
Indien nodig kun je hiermee de vulva van de poes iets masseren.
Washandjes
Om de kleintjes droog te wrijven en te masseren.
Rol keukenpapier
Om te natte plekken in de kraammand te vervangen.
Weegschaal
Liefst tot op 5 gram.
Papier en pen
Noteer nauwkeurig de begintijd van de weeŽn, de geboortetijden, de placenta's, de gewichten en het geslacht van de kittens.
Druivensuiker
Een beetje koffiemelk met druivensuiker geeft poes tijdens de bevalling weer nieuwe energie. Bovendien zou het nodig kunnen zijn voor de kittens.
Kruik
Liefst een warmwaterzak; hier kunnen de kleintjes bovenop kruipen.
Sloop of doos met vachtje of dekentje
Ik schuif altijd een vachtje met daarop een verpakte warmwaterzak in een sloop en in geval van nood (bijvoorbeeld bij nieuwe weeŽn) stop ik de kittens hierin. Ze kunnen daar niet uit kruipen en liggen lekker warm, zodat ze meestal heel snel stil zijn.
Telefoonnummer van de dierenarts
In geval van nood hoef je hier niet naar te zoeken. En natuurlijk ook
KOFFIE
voor tijdens het wachten.
Schone handen
kun je natuurlijk niet klaarleggen, maar zijn wel noodzakelijk bij een bevalling.
Het is misschien ook aan te bevelen een zuigflesje en wat kittenmelk in huis te hebben.

Vanaf ongeveer 7 weken na de dekking is het mogelijk de kittens te zien bewegen en als de poes lekker ontspannen op schoot ligt, kun je ze zelfs voelen schoppen of draaien. In deze periode is het ook verstandig om de kraamdoos neer te zetten, zodat de poes eraan kan wennen. Vul deze doos met lagen kranten, zodat ze er - als ze daar zin in heeft - naar hartelust in kan graven. Er zijn natuurlijk poezen, die daar totaal geen belangstelling voor hebben en zij gaan pas enkele dagen of zelfs uren voor de bevalling graven. Als er nog andere poezen of kittens in huis zijn, zorg dan wel dat er een deksel op de kraamdoos kan, zodat niet tijdens het ravotten op de poes of zelfs pasgeboren kittens gesprongen kan worden. Houd kasten dicht en bewaak het bed. Poezen vinden het heerlijk om te graven tussen handdoeken en theedoeken en het absolute einde is natuurlijk graven onder de dekens. Menig hoeslaken zou hierover eindeloze verhalen kunnen vertellen.

Bevalling
Aan diverse dingen is te merken dat het moment van de bevalling nadert. Naast het regelmatig graven in de kraamdoos, zal het gedrag tegenover de soortgenoten veranderen. De poes wordt liever en zal als er kittens in huis zijn, proberen deze mee te lokken naar haar "nest". Indien de poes langharig is, verdient het misschien aanbeveling om tegen het eind van haar dracht de haren rond haar tepels te verwijderen, zodat de kleintjes niet zoveel problemen hebben met zoeken. Een voorzichtig wasbeurtje ter plekke kan ook erg nuttig zijn. Korte tijd voor de bevalling zal de poes vaker dan normaal een bezoekje brengen aan de kattenbak. Na zo'n bezoekje kan het geen kwaad even te controleren of ze niet per ongeluk op die plaats iets levends heeft achtergelaten. Het is mogelijk, dat poes een of twee dagen voor de bevalling al een lichte wee heeft. Een ander verschijnsel is, dat de eetlust minder wordt en de kittens meestal opvallend rustig zijn; pas tijdens de persweeŽn zie je de kleintjes weer druk bewegen. Ook kun je bij de meeste poezen duidelijk constateren dat de tepels en melkklieren veel meer opgezet zijn.

Zeer kort voor de bevalling begint de poes zich rond haar vulva veelvuldig te wassen. Dit is een vorm van massage, die een poes die erg veel kleintjes draagt, niet kan uitoefenen. In zo'n geval zou je haar een beetje kunnen helpen en deze massage heel voorzichtig met wat vaseline voor haar kunnen doen. Indien de poes in voorgaande weken een puinhoop van haar kraammand heeft gemaakt, kun je deze nu even verschonen. Bovenop de laag kranten leg ik altijd een kraammatrasje (onderlegger voor incontinente mensen) met daarop repen keukenrol. (Kittens met drukinkt op de billen is zo'n triest gezicht). Zo'n kraammatrasje kun je na afloop, omdat de onderkant van plastic is, zeer gemakkelijk in ťťn keer verwijderen.

De eerste weeŽn die een poes krijgt zijn licht, soms is het niet meer dan een klein golfje over haar rug; ongeveer te vergelijken met de beweging die een poes maakt als haar iets op de rug kriebelt. Deze weeŽn kunnen met grote tussenpozen al uren voor de persweeŽn te zien zijn. Dit is het eerste stadium van de snel dichterbij komende bevalling, hierna volgen de persweeŽn. Deze zijn duidelijk zichtbaar, doordat zich dan de buikspieren krachtig samentrekken. Deze persweeŽn komen met steeds kortere tussenpozen, waarna het breken van het vruchtwater volgt. Bij ieder volgend kitten zal zich dit herhalen, maar als ze elkaar snel volgen is het niet altijd even goed waarneembaar. Vrij korte tijd hierna, in ieder geval meestal binnen een uur, zal het eerste kitten zich melden.

Het is mogelijk, bijvoorbeeld bij een eerste nestje, dat alles niet zo vlug gaat als je gehoopt had, maar zolang de poes niet in paniek is, moet je gewoon geduld hebben en de natuur zoveel mogelijk zijn gang laten gaan. De poes bepaalt meestal haar eigen tempo. Probeer zeker onder alle omstandigheden kalm te blijven, niemand is erbij gebaat - zeker de poes niet - als je op zo'n moment je hoofd verliest. Haal geen bezoek in huis - poes zal dit beslist niet waarderen - en neem bij aarzeling contact op met de dierenarts. Vertel dan heel precies wanneer de poes met persweeŽn begonnen is, om de hoeveel minuten ze deze heeft en hoe krachtig ze zijn. Het heeft natuurlijk weinig zin om een poes urenlang met persweeŽn te laten martelen zonder dat daar een geboorte op volgt.

Bij de geboorte zal het kitten zich nog in een vlies bevinden, dit zal de poes door likken verwijderen. Meestal help ik wel even om zo snel mogelijk met mijn nagels het vlies bij het mondje te verwijderen en verder laat ik de poes zoveel mogelijk zelf regelen. Alleen bij het doorbijten van de navelstreng is het wel aan te bevelen je vingers aan weerszijden hiervan op het kittenbuikje te leggen, zodat poes niet in een overijverige bui te ver dooreet. Ook is het goed te zorgen, dat er niet te veel spanning op het buikje van het kitten komt. Als de poes zelf niets doet en nummer twee zich nog niet direct aandient en de placenta (nageboorte) van het eerste kitten nog niet gekomen is, grijp dan niet te vlug in. Door de bewegingen van het kitten heb je grote kans dat de placenta alsnog op natuurlijke wijze naar buiten getrokken wordt. Heeft nummer twee wel haast, dan kun je altijd nog handelend optreden. Knijp de navelstreng op enige afstand van het buikje van het kitten korte tijd goed op elkaar en verbreek daarachter - dus aan de kant van de placenta - met behulp van nagels of schaar de verbinding. Het stompje van ongeveer 2 a 3 cm, dat aan het buikje overblijft, verdroogt en zal er na enige dagen vanzelf afvallen.

Gelukkig zijn er nog steeds poezen die een en ander zelf aankunnen; zij verwijderen zelf snel het vlies rond het mondje van het kitten, trekken aan de navelstreng de placenta naar buiten en bijten de navelstreng door, waarna ze de placenta opeten. De meeste poezen eten niet meer dan 2 of 3 placenta's. Bij een groot nest kun je beter de nog hierna volgende verwijderen, want te veel kan diarree veroorzaken. Noteer niet alleen de kittens, maar ook alle placenta's. Indien er ťťn achter zou blijven is dit werkelijk levensgevaarlijk voor de poes. Als na de bevalling blijkt dat er ťťn mist, schakel dan direct de dierenarts in.

Daar de baarmoeder van de poes uit twee langgerekte naast elkaar liggende horens bestaat, worden er meestal twee kittens kort na elkaar geboren, ťťn van links en ťťn van rechts. Daarna kan het enige tijd duren voordat de volgende kittens komen; zij moeten immers eerst opschuiven richting uitgang. Sommige poezen hebben voor dit proces zelfs enige uren nodig en gaan tussentijds rustig even tezamen met hun sabbelende eerstgeborenen een uiltje knappen. (Door het drinken van de kittens kunnen nieuwe weeŽn opgewekt worden). Eťn van onze poezen had op deze manier totaal 10 uur nodig om vijf levende kittens op de wereld te zetten. Zij had zeer krachtige persweeŽn en er werden in korte tijd twee kittens na elkaar geboren. Daarna heeft ze vijf uur geslapen voordat de volgende twee na enkele persweeŽn volgden. Daarna sliep ze rustig met het sabbelende kroost tot 4 Ĺ uur later het laatste kitten kwam. (Bij menig fokker is ook de "toegift" bekend; het kitten dat soms vele uren na het beŽindigen van de bevalling, onverwacht tussen de broertjes en zusjes aan de "bar" ligt). Deze methode van bevallen is natuurlijk minder prettig voor de "vroedvrouw", want die moet wakker blijven. Vandaar dus de eerder vermelde KOFFIE.

Indien een kitten achterstevoren dus in stuitligging geboren wordt - en dit gebeurt regelmatig - bestaat de kans dat de kop ook na herhaaldelijk persen blijft steken. In zo'n geval kun je als fokker iets meehelpen. Pak met een tissue het lijfje van het kitten beet en probeer voorzichtig TIJDENS EEN WEE iets te trekken en wel in de richting van de buik van de poes. Trek NOOIT aan een pootje, staartje op kopje. Ook als bij bijvoorbeeld een eerste bevalling van een poes een kitten regelmatig tijdens een wee verschijnt en daarna weer verdwijnt, kun je proberen te helpen door tussen de weeŽn het kitten vast te houden, zodat het niet terug kan schieten. Masseer dan eerst even de vulva met wat vaseline.

Helpen kun je ook als de kittens zeer kort na elkaar geboren worden en de poes absoluut geen tijd heeft om het grut droog te likken. Dit karweitje kun je van haar overnemen door met een washandje (dit benadert misschien het meest de ruwe kattentong) de kleintjes lekker droog te maken. Door dit drogen en gelijktijdig masseren zullen de kittens reageren met proesten en piepen. Probeer het resterende slijm bij neusje en mondje te verwijderen. Als het kitten op dit alles nauwelijks reactie geeft is het mogelijk, dat het slijm of vocht in de neus en/of borstholte heeft. Dit is op een aantal manieren te verwijderen; je kunt zuigen op mond of neus en je kunt het kitten in de hand nemen met het kopje tussen duim en wijsvinger - daarbij het kopje goed steunen - en van hoog naar laag "gooien" (NIET LOSLATEN!!). Door deze beweging kan het vocht los komen. Bovendien is er nog de mogelijkheid van kunstmatige ademhaling. In dat geval moet je je mond over de neus en de mond van het kleintje plaatsen en heel zachtjes blazen totdat de borstkas uitzet. Daarna laat je het kitten uitademen en herhaal de de hele procedure. Als een kitten rustig ademt en alleen wat stilletjes is, geef het dan rustig de kans om uit te rusten. Misschien is het alleen maar vermoeid van zijn reis naar de grote wereld.

Leg de kittens die droog zijn en goed ademen, tijdens de volgende weeŽn van de poes in de klaarstaande doos of sloop met daarin het vachtje en de warme kruik. Eťn kleintje kun je, om de poes rustig te houden, zo lang mogelijk bij haar laten. Leg de kittens bij voorkeur niet op een handdoek, want ze blijven met hun nageltjes in de lussen hangen. Veel beter geschikt is molton; een van tevoren uitgekookte "nieuwe" molton dweil is een bijzonder geslaagd onderleggertje.

Als de bevalling afgelopen is, zal de poes rustig op haar zij bij de kleintjes gaan liggen. Vaak legt ze dan al snorrend haar poten beschermend om het grut heen. Verschoon zonder moeder en kinderen te veel te storen de kraammand. Controleer of alle kittens een tepel hebben en als er ťťn bij is die niet zo handig is, help het dan met het vinden van de tepel. Laat het kitten van onderaf de tepel benaderen, want het zal altijd met het snuitje omhoog zoeken. Probeer zo nodig diverse tepels, want soms hebben kittens een duidelijke voorkeur voor een bepaalde tepel.

Heel prettig is het als de dierenarts even wil komen controleren of de poes inderdaad "leeg" is. Bij dit bezoekje kan hij haar een injectie met antibiotica geven, zodat je een eventuele baarmoederontsteking voor kunt blijven. Als je dagelijks een schoon onderleggertje in de kraammand doet kun je controleren of en hoeveel de poes nog vloeit. Dit vloeien duurt bij poezen meestal enkele dagen. Bij langdurig en overmatig vloeien kun je beter even contact opnemen met de dierenarts. Ga er beslist niet van uit dat poezen altijd alles wel zelf regelen, want bij iedere bevalling kunnen zich complicaties voordoen en in zo'n geval is de enige juiste oplossing het roepen van de dierenarts.

Voorbeeld
Eťn van onze eigen poezen die bij haar eerste nest de kittens heel gemakkelijk kreeg, had bij de tweede bevalling na een half uur persen nog geen kitten. Vooral omdat het de eerste keer zo vlug ging, wilde ik wel eens weten wat de reden hiervan was en dus heb ik haar achterkant aan een inspectie onderworpen. Wat ik toen zag, deed me even met de ogen knipperen. Ik zag twee vruchtblazen met in de ene een staartje en in de andere een kopje. Onze poes was niet in paniek maar mijn hand vloog naar de telefoon. Gelukkig was de dierenarts na mijn uitleg binnen 10 minuten bij ons en hij duwde heel resoluut beide kittens terug naar "AF". Het linker kitten werd tegengehouden en het rechter (rechts heeft uiteindelijk voorrang) kreeg een duwtje. Ongeveer 2 minuten na elkaar floepten ze er toen uit en gelukkig hadden ze er totaal geen schade van opgelopen.

Zo zal de dierenarts ook moeten ingrijpen als een poes te zwakke weeŽn heeft of als er zelfs na langdurig persen geen kittens geboren worden. In sommige gevallen zal over moeten gaan tot het gebruiken van piton (oxytocine-S10). Omdat piton een middel is dat regelmatig over de tong gaat, heb ik mijn dierenartsen naar hun mening hierover gevraagd. Wat hierna volgt is dus de mening van een vakman met jarenlange praktijkervaring: "Piton is een GENEESMIDDEL en mag alleen als zodanig gebruikt worden. Voortijdig gebruik of gebruik uit gemakzucht (bijvoorbeeld om de bevalling even voor het eten of slapen af te ronden) is eigenlijk misdadig. Het middel werkt sterk op de baarmoederwand, deze trekt hierdoor krachtig samen. Piton kan zelfs afsluitend werken, als de kittens nog te ver naar voren - dus dicht bij de ribben - liggen of indien te veel gespoten wordt. Dan bereik je een averechts resultaat. Er moet zeker 2 uur tussen de injecties liggen om de poes de kans te geven op het middel te reageren. Er wordt beweerd, dat het middel melkopwekkend werkt maar dit is slechts voor zeer korte tijd het geval, later werkt het juist afnemend. Indien er na de bevalling placenta's zijn achtergebleven kun je piton gebruiken om deze uit te drijven, maar gelijktijdig moet er antibiotica gebruikt worden om ontsteking en een daaruit voortvloeiende vergiftiging te voorkomen. Het homeopathische middel Sabina D6 heeft een soortgelijke werking en samen met antibiotica zijn hier bijzonder goede resultaten mee bereikt".

Er zijn bevallingen, die - om welke reden dan ook - absoluut niet normaal verlopen. In zo'n geval zal de dierenarts uiteindelijk de beslissing nemen, de kittens door middel van de keizersnede ter wereld te brengen. Normaliter houdt op dat moment de hulp van de fokker op. Wij waren zo gelukkig een brief te ontvangen van een fokster, die deze gebeurtenissen samen met haar man en dochtertje van 8 jaar van A tot Z heeft meegemaakt. Hun poes vertikte het ondanks alle hulpmiddelen van de dierenarts, na de geboorte van haar eerste twee kittens de bevalling voort te zetten. Hieronder volgt in haar eigen woorden het verhaal vanaf het moment, dat de dierenarts noodgedwongen moest besluiten de kittens met de keizersnee te halen.

Bevalling met keizersnede
De poes kreeg een narcose toegediend en werd klaar gemaakt voor de operatie. Wij mochten bij de operatie blijven en dat was maar goed ook, want er kwamen nog maar liefst 5 kittens uit. Aangezien zij ook narcose hadden meegekregen waren zij ook verdoofd. Nu zijn er verschillende manieren om een kitten bij bewustzijn te brengen. (Ten eerste onder de koude kraan, dit geeft een schrikreactie. Ten tweede wrijven in een handdoek). Wij kozen voor het laatste. Ondanks dat we met z'n drieŽn waren hadden we onze handen vol. Ik moet bekennen, ik vond het een emotioneel moment, je krijgt namelijk een kitten in handen (dat ogenschijnlijk dood lijkt) met de opdracht wrijven, wrijven en nog eens wrijven, en dan opeens, na een paar minuten, het lijkt wel een uur, gaat het kitten ineens een piepgeluidje geven en begint te ademen. Helaas was er een kitten dat het niet heeft gered. We waren heel blij dat alles verder goed was gegaan, maar hoe nu verder. De poes was intussen gehecht, schoongemaakt en in de box gelegd. De kittens werden bij de dames onder de trui gestopt. Volgens de dierenarts was dat de beste methode om ze warm te houden. Anderhalf uur later waren we weer thuis. We hebben de kittens bij de andere gelegd, die ik had achtergelaten op een warmtekussentje in de bevallingsdoos. Ik heb toen de moederpoes, zij was nog onder narcose, met de haarfŲhn gedroogd en haar zo bij de kittens gelegd, zodat ze er niet bij kon komen. Ik heb dit bewust gedaan, want zolang zij nog niet helemaal bij haar bewustzijn was kon ze op de kittens gaan liggen. Tot die tijd moesten de kittens wel gevoed worden, dat heb ik als volgt gedaan. Om het uur heb ik de moederpoes op haar zij gelegd en drie kittens aan de tepel gelegd. Tegen vier uur 's middags was zij weer zover bij haar bewustzijn, dat ze naar de kittens wilde en toen heb ik haar er bij gedaan. Ze was nog wel een beetje wankel op haar poten, maar haar moederinstinct was zo sterk, dat ze zich heerlijk om de kittens draaide en ze een likje gaf en tevreden ging slapen. Vanaf dat moment heeft zij geen problemen meer gegeven en was zij een voorbeeldige moeder. Volgens de dierenarts gaf het dode kitten de weeŽnzwakte, waardoor er een keizersnede moest plaatsvinden.

Volgende keer gaan we verder met de verzorging van de zogende poes en de kittens. Wat is bijvoorbeeld eclampsie en hoe en waaraan merken we dat? Het grootbrengen van kittens met de fles. Pleegmoeders.

Met dank aan: dierenartscombinatie Hellendoorn en mevrouw A.K. Kremer voor haar voedingsadviezen.

Niets van bovenstaande tekst mag zonder nadrukkelijke toestemming van de auteur worden gekopieerd en gepubliceerd.